Moeder wat is het heet

Wat heet heet? Benauwd. Het weer gaat veranderen, het eerste donderklapje heeft vanmiddag na het bereiken van het hotel midden in Koblenz al geklonken. Maar daar bleef het bij. Het is alleen nog benauwder geworden.

We mochten al vroeg de kamer in zodat we het zweet onzes aanschijns konden afwassen. De rit erheen verliep zonder noemenswaardige opmerkelijkheden. Veel kilometers legden we af op het fietspad dat langs de hoofdweg lag. Vrij vlak, dus lekker doorpedaleren. Het liep gesmeerd behalve dat de fiets van Cees ernstige kraakverschijnselen vertoonde. Elk grapje over overgewicht en zo is absoluut niet gepast, want de versnelling schoot steeds uit bepaalde standen. Dat is sneu voor Cees natuurlijk. En lastig.

 De stad in ging ook goed want de Duitse toeristenindustrie heeft voor uitstekende wegbewijzering gezorgd. Hulde. Blij dat we uiteindelijk na een dikke 4 Zu de fietsen konden inleveren.

De beenspieren zijn zeker sterker geworden, maar het zitvlak begint wel wat beurs te worden. Details laten we aan de fantasie der lezers over.

Opgefrist zijn we naar Die Deutsche Ecke gelopen. De confluentie van Rijn en Moezel. Der Kaiser Wilhelm I houdt daar getrouw de wacht.

Leuk uitstapje was de kabelbaan die over de Rijn loopt naar Ehrenbreidtstein een Festung op een super strategisch punt. Lorelei konden we daar niet horen zingen.

Koblenz is desondanks de moeite waard.

Nadien hebben we ons nog wat in de Altstadt verpoosd. Al met al best nog een lange wandeling, die voor bepaalde gewrichten na zo'n dag en week toch wat irritant was., maar dat geheel terzijde.

Een mooie week met ongekend weer en die voor ons jongere ouderen best wel te doen was. We tellen onze zegeningen zullen we maar zeggen.