Het werd tijd dat Cees ook eens wat doet aan de Blog. Dus heeft Henk hem uitgedaagd.
Hierna neemt de zin wat af maar gaat de weg verder, af en toe behoorlijk omhoog hoewel we daar tòtaal niet op gerekend hadden. Toch waren we netjes op tijd in Trittenheim in ons overnachtings hotel.
Het resultaat mag er daan ook wezen, maar degenen die Cees kennen weten dat hij een eindeloze hoop woorden in zijn verhalen stopt. Daarom volstaan we met een verkorte versie die de kern van de zaak raakt. Het gehele verhaal is voor de liefhebbers van social interestica via dit medium te bestellen.
Welnu hier is Cees:
"Voor mij is dit de eerste fietstocht sinds mijn 16e en gezien de ervaring van de laatste jaren: wel een goede fiets waar maar enkele keren per jaar gebruik gemaakt wordt, was ik toch enigzins ongerust of ik dat wel zou kunnen. De opmerkingen en raadgevingen van thuis, van kinderen en buren waren niet van de lucht.
Vertwijfeld heb ik een paar proefritten gemaakt op het eiland, zo' n 25 km om te kijken hoe het is gesteld met uithoudingsvermogen en zitvlak. Dat viel mee, desondanks heb ik bij ANWB een wielren onderbroek gekocht met een soort schuimverband waar je op zit. Echte wielrenners schijnen dat met biefstuk te doen maar ik vind het zonde om daarvoor een dier te slachten. Voor je het weet heb je Marianne Thieme achter je aan.
Deze eerste fietstocht na 60 jaar begon relaxed: op een nette tijd op, rustig aankleden en ontbijten en daarna de ijzeren rossen in beschouwing gaan nemen. Mooi groen en voorzien van 7 versnellingen, een afneembare fietstas, en zowel handremmen als een degelijke terugtraprem. Ook is gereedschap, pleisters en een reserve binnenband aanwezig. De service is geweldig mevrouw Pharosreizen!
De route was prima aangeduid en na anderhalf uur was ons eerste rustpunt bij de veertoren (elke overeenkomst met natuurlijke personen en zo, berust op Louter toeval) en werden we voorzien van een lekkere bak koffie.
Rond half twee hielden we lunchpauze met een goulashsoepje en een drankje.
Let wel, al deze dingen in aanvankelijk windstil en zonnig weer bij een temperatuur van minstens 25 graden. Later op de dag stak er een sterke föhnsche tegenwind op, die de fietsers sterk op de proef stelden. Geen krimp natuurlijk....
De route is rijkelijk voorzien van rustpunten om even de spanning uit de benen te laten afvloeien. Ook het zitvlak kan zich dan wat ontspannen.
Gezien onze leeftijd en afgematte gezichten werd de bagage door de hotellier naar boven gebracht.
Amechtig besloten we na een ontvangst koffie met extraas en een biertje om ook vanavond maar hier te blijven eten. Na het eten natuurlijk de verplichte Biestawandeling van 20 minuten ten behoeve van een geïnspireerde spijsvertering.
Nou, Cees, ik ben trots op je! Zowel voor de fietstocht als jouw bloemrijke relaas. Ga zo door!
BeantwoordenVerwijderen