Over de helft alweer...

'"Vor uralten Zeiten da kam einmal 
ein römischer Kaiser ins Moseltal 
entzückt von der Gegend am Strom 
vergaß er die Heimkehr nach Rom .." ......... unsw

Wij gevoelen ons als die Kaiser in uralten Zeiten. Het is goed toeven aan de boorden van de Moezel waarvan ik dacht dat alleen voor 65-plussers bedoeld zou zijn. Nu wij ook het vorderen der jaren voelen als we weer zo'n rothobbeltje op moeten, ze zijn gelukkig kort maar hevig, maar toch: We weten het nu, ons geduld is beloond. We vallen onder die leeftijdscategorie. En horen naar de Moezel te gaan. Niet met zo'n riviercruise, maar als moderne 'jongere ouderen' op de fiets.

Cees wilde bij het plannen van de reis niets horen over e-bikes huren en wilde een echte mannenfiets. Gaandeweg begrijpt hij: trapondersteuning en zo'n lage instapfiets is ook zo gek nog niet. Hij heeft wel een beetje pech hoor want de versnelling doet beetje rot en zijn rem loopt wat aan. Sneu he? Verder prima  fietsjes.

De medegasten in Kahy' s B&B, drie oudere jongeren uit Kiel waren ondanks de avondlijke nazit toch ook weer monter aan het ontbijt. De vorige avond hebben zij fles na fles van de heerlijke lokale wijn genoten, waarbij de oorspronkelijke redelijk Duitse conversatie langzaam overging in Kiels dialect met dikke tong en slappe lippen. Drie vrienden, waar kennen we dat van...., de een was een soort kolonel Smith (Hannibal) van de The A-Team. Duidelijk ook wel een soort baasje. Een ander was een overjarige hippie die in de jaren zestig voor zes gulden sliep in de sleepinns van de Amsterdamse hippie cultuur. Ook heeft hij kraakpanden gehuist. Gedrieën werkten ze bij Deutsche Post en zijn in de Ruhestand verheven. Maar het zijn geen fietsers. Wij oogsten lof voor ons fietsgebruik.

Na het keurige ontbijt gingen we weer in het zadel. Zadelpijn is het niet maar laten we het zadelmoeheid noemen. Maar het is gied te doen. Fietsen moet je niet uitdrukken in kilometers maar in zadeluren. ZU. Vandaag hadden we wel een dikke 5 ZU. 

Traben Trarbach was een eerste rustpunt waar onze Papendrechtse vriend zij hart had kunnen ophalen, wat een mooie uitgebreide rommelmarkt mooi gelegen aan de rivieroever. Jammer voor Kees.

Fragment van een Flohmarkt

We kwamen daar ook nog een collega tegen....

En zagen mensen die ouderwets in het huwelijk traden.

Ook zagen we, beste kolencollega's, een kolencentrale uit 1890 met een power van 45kW... 

De fietspaden zijn prima, maar soms zijn er wel wat opdrukkingen van het plaveisel door boomwortels.

Cees liet zich plots ontvallen dat fietsen eigenlijk leuker is dan wandelen...... jazeker!

Je ziet meer en de dag verloopt gevarieerder. Geen verkeerd lopen alsnje al versleten bent en de wereld voor een doedelzak aanziet, maar ook geen illegale en Keesonwelgevallige afsnijdingen, want dan wordt je gestraft door omhoog te moeten klimmen, zonder ondersteuning...

Hotel im Hamm ligt aan de rivier en biedt een panorama van zo'n 8 kilometer volgens de trotse waard.

Het is inderdaad paradijselijk te noemen.