Duidelijk is dat de lokale yuppen zich moeten afreageren van een week in de houding staan voor hun meister op het werk. Gezagsgetrouw als ze zijn. We kennen dat uit onze Eon tijd. Maar dan op zaterdag pakken ze hun eerlijk verdiende fietsen uit de schuur (want die van oma en opa toen zijn natuurlijk allang in de ovens versmolten). Wat wij meemaken in Zeeland van die ouwe Germanen, maken zij nou mee van ons. Wij rijden relatief langzaam op onze stroomloze huurfietsen en soms ook naast elkaar op de fietspaden. Dat tot ongenoegen dus van de andere fietspadgebruikers. De verwijten en vermaningen zijn dan niet van de lucht. Ze hebben gelijk, maar krijgen het niet....
Het is wat minder heet vandaag en er is kans op neerslag, zeker morgen als we Koblenz fahren, we zien wel. Het blijft vandaag gelukkig droog.
Het bergrip viswijf kennen we. Dat is iemand die luidruchtig hun mening te berde brengen. Graag wil ik daar het begrip weinwijf aan toevoegen. Toen wij aan koffie toe waren zagen we een van de vele uitspanningen met parasols etc. We zegen nee op een stoeltje, maar er gebeurde niets. Binnen hebben we om koffie gevraagd, het was echter een weinstube, geen koffie dus. Wel allerlei sapjes waren mogelijk. Netjes bedankt. Maar kennelijk waren we niet snel genoeg weg. Het mens kwam ons zo'n beetje wegjagen. Traag hebben we die tent verlaten en hebben het begrip weinweib ingevoerd.
De koffie hebben we genuttigd bij de Imbiss op kennelijk een populaire plek die fietsers en andere recreanten plegen de frequenteren. Om half twaalf zaten er al luitjes aan grote porsie patat met mayo en bratwurst. De man van kippenkar was een lopend uithangbord voor Ijn vette gebrajen haantjes.
Ofschoon het niet kraakhelder was hebben we ons weer met factor 30 ingevet. Vet aan de buitenkant, maar geen extra vet aan de binnenkant. Die zonnebrand gel die anti allergies is en ook beschermt tegen de Majorca acné kostte wel net zo veel als een paar koffiepauzes. Maar dan heb je ook wat. Veiligheid voor alles.
Cochem is uitgesproken mooi maar wel wat druk.
We hebben de middagpauze in Cochem doorgebracht. Vervolgens hebben we ons in de schaduw van grote bomen langs de rivier even neergevleid in het zachte gras om onze rit te overdenken. Wat een weelde.
Onveranderd mooi was de tocht van bijna 5 ZU. Met de pauzes erbij waren we zo'n 6,5 uur onderweg zonder verveling.
Bij een van de vele sluizen kwamen we zelfs bekenden tegen..
Eendracht maakt macht ..... en houdt fietsmaten op de juiste koers..
We zijn in Treis Karden een typisch weindorp, gezellige terrassen. In het hotel werden we niet zo gastvrij ontvangen als we onderweg gewend zijn geraakt. De dame die het terras van het hotel veegde achtte ons nauwelijks een blik waardig. Ze riep naar binnen dat er volk was en stond niet toe dat we op het terras onder een parasolletje gingen zitten uitblazen, want het was nog geen 5 uur. ("Ordnung muss da sein") We konden wel voor het diner in de avond reserveren.... Dus niet hé. Uiteindelijk werden we naar de kamer verwezen door een meisje van een jaar of elf. Niet zo leuk.
We besloten daar voor straf vanavond niet te gaan eten....
Het italiaanse restaurantje was een goed alternatief.
Reacties
Een reactie posten